The angiografia to technika oparta na promieniach rentgenowskich, która pozwala zbadaj naczynia krwionośne i ich drogę w dowolnym obszarze ciała. Polega na wprowadzeniu wydłużonego kabla, który nazywa się cewnik, przez naczynia krwionośne. Po wejściu do środka, w naczyniach, które mają być badane, wpuszczany jest kontrast radiologiczny, a dzięki promieniom rentgenowskim widać „narysowane” naczynia.

Niektóre z jego zastosowań zostały zastąpione ultradźwiękami dopplerowskimi, które umożliwiają również pomiar przepływu krwi, ale nadal są niezbędne do anatomicznego badania naczyń krwionośnych, planowania operacji lub interweniowania bezpośrednio przez cewnikowanie.

Test ten został wynaleziony w 1927 r. Przez portugalskiego lekarza Egasa Moniza. Początkowo używano bardzo ostrych prostych cewników, aby mogły one przejść przez krwioobieg bez tworzenia zakrzepów. Dziś dzięki Technika Seldingera a do leków przeciwzakrzepowych można stosować elastyczne cewniki.

Nie jest to test wolny od ryzyka, ale powikłania są rzadkie. Dzisiaj staramy się stosować mniej agresywne techniki badania naczyń krwionośnych, gdy tylko jest to możliwe, ale angiografia staje się obowiązkową techniką i szczególnie przydatna, gdy podejrzewa się choroby podatne na leczenie interwencjonizmem radiologicznym, to znaczy za pomocą cewniki, które wykonują różne terapie narządach przechodzących przez tętnice lub żyły.

Na czym polega angiografia fluoresceinowa? - www.oftalmika.pl (Listopad 2019).